G D
برخیز شتربانا بربند کجاوه
F
کز شرق عیان گشت همی رایت کاوه
F G
از شاخه شجر برخواست آوای چکاوه
G F
مسطور سفر، حسرت من گشت علاوه
G
بگذر بشتاب اندر از رود سماوه
C
در دیده من بنگر دریاچه ساوه
G F
ماییم که از خاک بر افلاک رساندیم
G D
خاک عرب از شرق به اقصی گذراندیم
F
دریای شمالی را بر شرق نشاندیم
G C
وز بحر جنوبی به فلک گرد فشاندیم
Bb
در چین و خُتن ولوله از هیبت ما بود
D
در مصر و عدن غلغله از شوکت ما بود
C
در اندلس و روم عیان قدرت ما بود
D
غرناطه و اشبیلیه در طاعت ما بود
G
برخیز شتربانا بربند کجاوه
F
کز شرق عیان گشت همی رایت کاوه
F G
امروز گرفتار غم و محنت و رنجیم
G
در داو فره باخته اندر شش و پنجیم
F
با ناله و افسوس در این دیر سپنجیم
G
چون زلف عروسان همه در چین و شکنجیم
F
هم سوخته کاشانه و هم باخته گنجیم
C
ماییم که در سوگ و طرب قافیه سنجیم
D
جغدیم به ویرانه، هزاریم به گلزار
G
افسوس که این مزرعه را آب گرفته
F
دهقانِ مصیبت زده را خواب گرفته
Eb
خونِ دلِ ما رنگِ میِ ناب گرفته
D
وز سوزش تب پیکرمان تاب گرفته
F
رخسارِ هنر، گونه مهتاب گرفته
D
چشمانِ خرد پرده زِ خوناب گرفته
C
ثروت شده بی مایه و صحت شده بیمار
G
ابری شده بالا و گرفته است فضا را
C
وز دود و شرر تیره نموده است هوا را
D
آتش زده سکان زمین را و سما را
C
سوزانده به چرخ اختر و در خاک گیاه را
G
ای واسطه رحمت، حق بهر خدا را
F
زین خاک بگردان ره طوفان بلا را
C
بشکاف ز هم سینه این ابر شرر بار
G
برخیز شتربانا بربند کجاوه
F
کز شرق عیان گشت همی رایت کاوه
F G F G F G
همی رایت کاوه، همی رایت کاوه، همی رایت کاوه
ارسال‌کننده :وحید تاجیک
ارسال‌کننده :وحید تاجیک