B A E
کجا بودم کجا رفتم کجايم من نمي دانم
E B A E
به تاريکي در افتادم ره روشن نمي دانم
E A E A E
ندارم من در اين حيرت به شرح حال خود حاجت
E B A E
که او داند که من چونم اگر چه من نمي دانم
B A E
کجا بودم کجا رفتم کجايم من نمي دانم
E B A E
به تاريکي در افتادم ره روشن نمي دانم
A E A E
چو من گمگشته ام از خود چه جويم باز جان و تن
E B A E
که گنج جان نمي بينم طلسم تلخ نمي دانم
A E A E
چگونه دم توانم زد در اين درياي بي پايان
E B A E
که درد عاشقان آنجا به جز شيون نمي دانم
B A E
برون پرده گر رو مي کني اثبات شرک کفر کرد
E B A E
که من در پرده جز نامي ز مرد و زن نمي دانم
B A E
کجا بودم کجا رفتم کجايم من نمي دانم
E B A E
به تاريکي در افتادم ره روشن نمي دانم
A E A E
در آن خرمن که جان من در آنجا خوشه مي چيند
E B A E
همه عالم و مافي ها به نيم ارزن نمي دانم
A E A E
از آنم سوخته خرمن که من گويي در اين صحرا
E B A E
اگر چه خوشه ميچينم ره خرمن نمي دانم
B A E
چو از هر دو جهان خود را نخواهم مسکني هرگز
E A B
سزاي درد اين مسکين يکي مسکن نمي دانم
B A E
کجا بودم کجا رفتم کجايم من نمي دانم
E B A E
به تاريکي در افتادم ره روشن نمي دانم
ارسال‌کننده :منصور امیدبخش
ارسال‌کننده :منصور امیدبخش