Am Em Am6 Em
Am
مث برف آروم اومد
E
ولی یه شومینه هیزم
E
تو دستاش بود
Am
یه شال سفید و سیاه گردنش
Em
یه غم پشت چشمای زیباش بود
Am
بهم گفت این صندلی خالیه بهش گفتم این
Em
صندلی مال تو
Em Am6
میخواستم بگم اما فرصت نشد چقدر دوست دارم
غم حالتو
Am Em Am Am6
همون لحن غمگین حرفاش بود که مهمون دنیای
Em
دودیم شد
Em Am Am6
فقط چاوشی گوش میکرد و من به محسن شدیدا
حسودیم شد
Am
با دمنوشی که داغ سر میکشید با نسکافه ای که
Em
سفارش نداد
Em Am Am6
با لبخندی که رو لبم زنده کرد نمیشد اصلا دل به
حرفش نداد
Em Am Am
چقدر خوش سلیقه بود رفت یه جام عتیقه بود
Em
رفت
Em Am6 Am
درست یادمه یادمه یادمه ده و ده دقیقه بود رفت
Em Am Am
چقدر خوش سلیقه بود رفت یه جام عتیقه بود
Em
رفت
Em Am6 Am
درست یادمه یادمه یادمه ده و ده دقیقه بود رفت
ارسال‌کننده :reza Maleki
ارسال‌کننده :reza Maleki