Eb D
من و تو دوتا پرنده، تو قفس زندونی بودیم
Eb Gm D
جای پر زدن نداشتیم، ولی آسمونی بودیم
Gm Eb Gm D
ابر و باروونو می دیدم، اما دنیامون قفس بود
D Eb D
چشم به دور دستا نداشتیم، همینم واسه ما بس بود
Eb D
اما یک روز اونایی که ما رو باهم دوست نداشتن
Eb Cm D
تو رو پر دادنو جاتم، یه دونه آیینه گذاشتن
Eb D
منه خوش باور ساده، فکر میکردم روبرومی
D Eb D
گاهی اشتباه میکردم، من کدومم تو کدومی
Eb D
با تو زندگی میکردم، قفس تنگ و سیاهو
Eb D
عشق تو از خاطرم برد، عشق پر زدن تا ماهو
D Eb Cm D
اما یک روز باد وحشی، رویاهامو با خودش برد
Eb Cm D
قفس افتاد و شکستو، آینه افتاد و ترک خورد
D Eb D
تازه فهمیدم دروغ بود، دنیایی که ساخته بودم
Eb D
دردم از اینه که عمری، خودمو نشناخته بودم
Eb D
تو توو آسمونا بودی، با پرنده های آزاد
Eb D
منه تن خسته رو حتی، یه دفعه یادت نیفتاد
Eb D
حالا این قفس شکسته، راه آسمون شده باز
Eb D
اما تو قفس نشستم، دیگه یادم رفته پرواز
ارسال‌کننده :وحید تاجیک
ارسال‌کننده :وحید تاجیک