A
در روزهای آخر اسفند
A
در نیم‌روز روشن
A7
وقتی بنفشه‌ها را
D
با برگ و ریشه و پیوند و خاک
A D E
در جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهند
A
در روزهای آخر اسفند
A
در نیم‌روز روشن
A7
وقتی بنفشه‌ها را
D
با برگ و ریشه و پیوند و خاک
A D E
در جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهند
D E
جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظار
A F E
در سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روان
D E
جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظار
A F E
در سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روان
A
ای کاش آدمی
Gm A
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
E A Bb
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
A
ای کاش آدمی
Gm A
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
E A Bb
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
E
در روشنایی باران
D
در آفتاب پاک
A
در روزهای آخر اسفند
A
در نیم‌روز روشن
A7
وقتی بنفشه‌ها را
D
با برگ و ریشه و پیوند و خاک
A D E
در جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهند
D E
جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظار
A F E
در سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روان
D E
جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظار
A F E
در سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روان
A
ای کاش آدمی
Gm A
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
E A Bb
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
A
ای کاش آدمی
Gm A
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
E A Bb
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
نیم پرده بالاتر
Bb
ای کاش آدمی
G#m Bb
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
F Bb B
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
Bb
ای کاش آدمی
G#m Bb
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
F Bb B
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
یک و نیم پرده بالاتر
Db
ای کاش آدمی
Bm D
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
G# Bb D
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
Db
ای کاش آدمی
Bm D
وطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها
G# Bb D
می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست
ارسال‌کننده :amir R
ارسال‌کننده :amir R