Em
ای مردمان ای مردمان
از من نیاید مردمی
Am
دیوانه هم نندیشد آن
B
کاندر دل اندیشیده ام
Em
امروز عقلِ من ز من
یک بارگی بیزار شد
Am
خواهد که ترساند مرا
B
پنداشت من نادیده ام
Em
در دیده ی من اندرآ
وز چشمِ من بنگر مرا
Am
زیرا برون از دیده ها
B
منزلگهی بگزیده ام
Em
من از برای مصلحت
در حبسِ دنیا مانده ام
Am
حبس از کجا من از کجا
B
مالِ که را دزدیده ام
Em
تو مستِ مستِ سرخوشی
من مستِ بی سر سرخوشم
Am
تو عاشقِ خندان لبی
B
من بی دهان خندیده ام
Em
چندان خواهی درنگر در من
که نشناسی مرا
Am
زیرا از آن کم دیده ای
B
من صدصفت گردیده ام
Em
در زخمِ او زاری مکن
دعوی بیماری مکن
Am
صد جانِ شیرین داده ام
B
تا این بلا بخریده ام
Em
پیشِ طبیبش سر بنه
یعنی مرا تریاق ده
Am
زیرا در این دامِ نزه
B
من زهرها نوشیده ام
من از برای مصلحت
ارسال‌کننده :ali_santoori
ارسال‌کننده :ali_santoori