C#dim Bm
جهان فاسد مردم را ، بریز دور و در این دوری
Em
به عطر نافه یِ خود خو کن
D A
کمین بگیر جهانت را ، سپس شکارچیانت را
F#
به تیرِ معجزه آهو کن
C#dim Bm
مفصل‌اند زمستان‌ها ، و برف نسخه‌ی خوبی نیست
A Em
برای سرفه ی گلدان ها ، گلی نمانده خودت گُل باش
F# F#sus4 D
تو را بکار و شکوفا شو ، تو را بچین و تو را بو کن
C#dim Bm
دلم دف است نیستانا ، نگاهِ صوفی ناخوانا
A Em
جهان پریشی مولانا ، دهان پریشیِ مولانا
F# F#sus4 D
تو خانقاه منی با من ، بچرخ و یا حق و یاهو کن
C#dim Bm
شب است یک تنه زیبا شو ، و چند ماه شکیبا شو
A Em
سپس مرا متولد کن ، بتاب رویِ شبم دریا
F# F#sus4 D
و جوجه اردک زشتم را ، به زیر بال و پرت قو کن
C#dim Bm
کسی نمیشنود ما را ، اگر که رویِ سخن داری
A Em
و درد حرف زدن داری ، اگر دهانِ خودت هستی
F# F#sus4 D
اگر زبان خودت هستی ، به گوش هایِ خودت رو کن
C#dim Bm
دو تا بریده یِ از شانه ، دو تا خجول دو دیوانه
A Em
منم دو دست که میخواهم ، بغل بگیرمت ای جنگل
F# F#sus4 D
تفقدی نظری چیزی ، به این دو ساقه یِ کم رو کن
C#dim Bm
مسم که پخش و پلا هستم ، دچار درد و بلا هستم
A Em
تو عادلی که طلا هستی ، به کیمیای مساواتت
F# F#sus4 D
تو را بدل به خودت اما ، مرا بدل به ترازو کن
C#dim Bm
تو را ببوس که لب هایت ،هنوز طعمِ عسل دارد
A Em
تو را بخواه که آغوشت ،هنوز میلِ به بغل دارد
Bm F# F#sus4 D
تو را بکار و شکوفا شو ، تو را بچین و تو را بو کن
ارسال‌کننده :امير حسين حاج موسي
ارسال‌کننده :امير حسين حاج موسي