چارلز ادوارد آندرسون چاک بری اولین شاعر راک، در شیکاگو زندگی میکرد و هم شعر و هم موسیقی آهنگ‌هایش را خودش می‌ساخت. در شعرهای او زندگی جوانان دهه 50 میلادی، مشکلات، علایق آنان و خواسته‌های درونیشان به گونه‌ای بیان شده که گاهی چاک بری را به عنوان بزرگترین شاعر موسیقی راک می‌نامند.
بیوگرافی چاک بری و سبک راک اند رول
بعضی‌ها زندگینامه و نام چاک بری را مترادف با سبک راک اند رول می‌دانند. او معتقد بود راک اند رول پدیده‌ای است که سایر سبک ها را از بین خواهد برد پس «باید صفحه بتهوون را برگرداند و رفت سراغ ریتم اند بلوز».
او در برنامه‌ای تلوزیونی گفت هیچ مخالفتی با جاز معاصر ندارد ولی به شرطی که به تندی اجرا نشود، چون در این صورت زیبایی ملودی از بین می‌رود و آهنگ به یک سنفونی شبیه میشود.او سبک‌های آمریکای لاتین مثل تانگو، مامبو و کونگو را که بزرگترها به آن علاقه داشتند را قبول نداشت و همه را به نواختن پیانو دعوت میکرد. او تنها یک چیز می‌خواست:رقص؛ یعنی چیزی که ماهیت راک اند رول را در خودش خلاصه میکرد.
چاک بری از مخاطبانش مسن‌تر بود اما به طور ناخودآگاه نیازهای شنوندگانش را احساس میکرد و با آهنگ‌هایش به آنها جواب می‌داد.
مضمون شعرهای چاک بری
او می‌دانست که نوجوانان از مدرسه متنفرند و از همین رو در آهنگ School Days (روزهای مدرسه) درباره‌ی دوران خسته کننده تحصیل در مدرسه میگفت،(وقتی که در انتهای یک رو عذاب آور بلاخره زنگ مدرسه زده میشود..)
در آهنگ Almost Grown (تقریبا بزرگسال) رنج و عذاب انسانی نشان داده شده است: (او یک نوجوان ساده است، به مدرسه می‌رود و تنها آنچه مجاز است انجام می‌دهد از بزرگترها اطاعت می‌کند و با بچه‌های کوچه دوست نمیشود ...) از نظر بیان احساسات یک نوجوان این آهنگ فوق العاده است.بری با یک جمله خود را در قلب نوجوانان جا کرد.
Chuck Berry-Almost Grown
[audio mp3="https://laminor.academy/uploads/2018/10/01-Almost-Grown.mp3"][/audio]قهرمانان زن او کرل و لیتل کوینی هستند این‌ها فرشتگان کوچکی هستند که پسر بچه‌های نه رویایی، بلکه واقعی آرزوی رسیدن به آنها را دارند.
چاک بری دختری را در آهنگ Sweet Little Sixteen (دختر ملوس 16 ساله) توصیف می‌کند؛ (که تنها با راک اند رول زندگی می‌کند و شبها لباس تنگ می‌پوشد، ماتیک می‌زند و کفش‌های پاشنه بلند به پا می‌کند ولی دلش پر از اندوه است زیرا فردا صبح باز باید به مدرسه برود).
بری ترانه‌هایی می‌سرایید که مضمون آن شامل مشکلات نوجوانان در تمامی عصرهای تاریخ است و چیزی که تغییر می‌کند، تنها جزییاتی مثل طرز لباس پوشیدن و نوع اتومبیل است.
چاک بری به عنوان اولین شاعر سبک راک کسی بود که واقعا حرفی برای گفتن داشت. ویژگی او این بود که همه چیز را با زبان موسیقی راک بیان میکرد. برسی کردن آهنگ‌ها و سوژه‌های او با کاغذ و خودکار یعنی نابود کردن بری. او این متن‌ها را نه در مقام شعر، بلکه به عنوان کلام آهنگ‌هایش می‌نوشت. تنها راه پی بردن به عظمت بری گوش کردن به آهنگ‌هایش است.بری همانند الویس یکی از برجسته‌ترین خوانندگان سبک راک به شمار می‌آید. هر بار که موسیقی راک به بن بست می‌رسد، خواننده‌ای پیدا میشود که باز به سرچشمه این موسیقی بازگردد و نیرو، استعداد و ویژگی کاربری را از نو کشف کند و از او الهام گیرد.
چاک بری چرا تصمیم گرفت سخنگوی نوجوانان در آهنگ‌هایش باشد؟
بیوگرافی چاک بری؛ شاید دلیل آن نوجوانی او و سرکش بودنش درآن سن بوده، او در خانواده‌ای با درآمد متوسط به دنیا آمد، اما در نوجوانی گمراه شد به طوری که در شرکت‌ها دزدی میکرد و سه سال را در اردوی کار تادیبی گذراند.
قبل از اردو، موسیقی فقط به عنوان یک سرگرمی بود، ولی در اردو به شکل جدی در مرکز زندگی او قرار گرفت و تمامی، مفهوم زندگی او را تشکیل داد. پس از آزادی او ابتدا در شرکت «جنرال موتورز» مشغول به کار شد و بعد از مدتی خود را در کار آرایشگری محک زد و تقریبا تمام این مدت را به نواختن موسیقی بلوز ادامه می‌داد. مهارت او در این کار به مرور افزایش یافت و در نهایت به حدی رسید که گیتاریست درجه یک شد.
او اکثر فنون نواختن گیتار را که تا آن زمان وجود داشت را اصلاح کرد. هم چنین، سازنده ریف آغازین آهنگ دختر ملوس 16 ساله است، همان که گروه بیچ بویز از او دزدیدند و در ترانه Surfin USA (گشت و گذار در آمریکا) به کار گرفتند و امروزه یکی از ریف‌های کلاسیک شناخته شده است.
موسیقی مهم‌ترین جز زندگی چاک بری شد. او کار خود را در کلوپ‌های شیکاگو و نزد استادان بزرگ بلوز شروع کرد. او با اجرای دو آهنگ Wee Wee Hours و Maybellene و تبلیغ آن توسط فرید، به فروش چند میلیون نسخه‌ای دست یافت.
ویدیو اجرای آهنگ Maybellene از چاک بری
بری مشهور شد و بدین ترتیب آنچه او در آهنگ Hail, Hail Rock & Roll می‌خواند به وقوع پیوست. سال‌ها بعد بری در مصاحبه‌ای با رالف گلیسون، سردبیر مجله رولینگ استون درک خود را از راک اند رول اینگونه نوشت: «نام این سبک از موسیقی می‌تواند تغییر کند، اما ماهیت همیشه ثابت است: این نوعی موسیقی است که به ذهن و قلب انسان الهام می‌بخشد و انسان را مجبور می‌کند با ضرب آهنگ موسیقی پا بر زمین بکوبد. می‌توانید آن را راک، جاز یا هرطور دیگر که می‌خواهید بنامید. اگر آهنگ شما را به حرکت وا دارد و هیجان زده کند، یعنی این موسیقی زنده است و هرگز نخواهد مرد.»
در اولین دوره راک اند رول به جز غول‌های این موسیقی همچون بری، پریسلی، هیلی و دامینو، خوانندگان کم سابقه دیگری هم بودند که هر از گاهی آهنگ‌های بسیار خوبی می‌ساختند و آثارشان هم جزو کلاسیک‌های راک اند رول محسوب می‌شد.
